Sunday, August 19, 2007

ΑΙΣΧΟΣ! ! ! !ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ!

Αισχος και παλι!Αυτη τη φορα στα περι Αρχ.Χριστοδουλου!Γιατι?Γιατι αν στη θεση του Χριστοδουλου ηταν το παιδι του ταδε,σιγουρα θα περιμενε στην ουρα μακαριως και αν ηταν,οχι απλα τυχερο αλλα κωλοφαρδο μπορει και να βρισκοταν μοσχευμα μετα απο μηνες!Σε αντιθετη περιπτωση(το πιθανοτερο δυστηχως στη χωρα που λεγετε Ελλαδα)πεθαινει στην ψαθα γιατι δεν γεννηθηκε Χριστοδουλος,Καραμανλης η Παπανδρεου ουτε του ετυχε να ειναι παιδι τους!!!!Αισχος και ντροπη λοιπον!Διαβαστε αυτο και μετα πειτε μου:Αγωνία για ένα μόσχευμα
Το χαμόγελο έλαμψε και πάλι στα πρόσωπα πέντε συνανθρώπων μας, οι οποίοι πήραν παράταση ζωής, χάρη στην αλτρουιστική ενέργεια των γονιών του άτυχου Γιώργου Αντωνιάδη, να δωρίσουν τα όργανα του αγαπημένου τους παιδιού για μεταμόσχευση. Το ίδιο, ωστόσο, δεν συμβαίνει για δεκάδες άλλους ασθενείς, οι οποίοι βιώνουν στιγμές αγωνίας και παρακαλούν το Θεό να βρεθεί και γι’ αυτούς συμβατό μόσχευμα.
Όπως μας πληροφόρησε ο διευθυντής του Παρασκευαΐδειου Μεταμοσχευτικού Κέντρου δρ Γιώργος Κυριακίδης, στον κατάλογο αναμονής για μεταμόσχευση νεφρών υπάρχουν αυτή τη στιγμή 125 ασθενείς, ενώ είκοσι επιπλέον ασθενείς περιμένουν να υποβληθούν σε μεταμόσχευση ήπατος και καρδιάς. Κάποιοι εξ αυτών βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση και εάν δεν εξευρεθεί σύντομα κατάλληλος δότης είναι καταδικασμένοι σε θάνατο.
Παρόλο ότι ο αριθμός των μεταμοσχεύσεων που διενεργούνται στην Κύπρο ετησίως είναι ο ψηλότερος διεθνώς κατ’ αναλογία πληθυσμού -λόγω της δωρεάς από ζώντες δότες- υπάρχει μεγάλη ανάγκη γι’ αύξηση των πτωματικών μοσχευμάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι κάθε χρόνο πραγματοποιούνται περίπου 14-16 μεταμοσχεύσεις νεφρών, με μοσχεύματα που λαμβάνονται από 7-8 πτωματικούς δότες, ενώ στη λίστα αναμονής για πτωματική μεταμόσχευση νεφρού προστίθενται περισσότεροι από 25 ασθενείς. Δηλαδή οι ανάγκες είναι διπλάσιες γι’ αυτό και όλοι οι πολίτες καλούνται να γίνουν εθελοντές δότες, χαρίζοντας ζωή και υγεία σε άλλους πάσχοντες που δεν έχουν άλλη ελπίδα να κρατηθούν στη ζωή.
Φέτος είχαμε μέχρι στιγμής μόνο πέντε πτωματικούς δότες, ενώ για να καλυφθούν οι ανάγκες χρειάζονται τουλάχιστον 15 δότες ετησίως. Ο δρ Κυριακίδης κάλεσε τους Κύπριους να εμπιστευτούν και να ενισχύσουν το θεσμό της δωρεάς οργάνων, σημειώνοντας ότι είναι κρίμα να βλέπουμε συνανθρώπους μας να πεθαίνουν αβοήθητοι, την ώρα που υπάρχουν τα μέσα και ο τρόπος να επιβιώνουν. ΥΣΤ:Ολοι αυτοι,οι πιθανοι μελλοθανατοι εκτος κι αν γινει κανα θαυμα δεν εχουν βλεπεις μπαρμπα τον Χριστοδουλο η τον Καραμανλη κλπ,για αυτο και αργοπεθαινουν εκλιπαροντας για ενα θαυμα ενω ολα τα μαντροσκυλα τρεχουν για τον χριστοδουλο!!!Αισχος λοιπον κι εδω........!!!!

7 comments:

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ. ΤΣΑΚΙΡΗΣ said...

άμα θες μελλοντικά να "ξεφορτωθούμε" τους κυρίους που προανέφερες:

www.hellenicdynamism.blogspot.com

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΥΝΑΜΙΣΜΟΣ

trying escape the truth said...

Αίσχος δεν λες τίποτα αλλά δυστυχώς αντε να αλλάξεις τη γνώμη όλων των ηλικιωμένων που πιστεύουν ότι έτσι κρατάνε θέση για τον παράδεισο... Καλά είμαι απλά είχα κάτι προβληματάκια για αυτό και άργησα να περάσω (όσο για την ψηφοφορία πιστεύεις ότι θα αλλάξει κάτι;;;;!!)

kwstask said...

Σιγα μην αλλαξει!!Εις βαρος της τσεπης μας κλπ,μπορει.Προς το καλυτερο δε νομιζω....

iF.. igeneia said...

Έιναι άδικο όντως.. αλλά είναι και αμαρτία να μιλάμε για κάποιον που είναι τόσο άρρωστος..

απλα μικρη... said...

...όπως αμαρτία είναι να πεθαίνουν κάθε μέρα ανθρωποι επείδη δεν εχουν "κοννέ" ή δεν έδωσαν χοντρό φακελάκι...
αίσχος και από εμένα...

Haris said...

Καταρχάς καλώς σε βρήκα.

Για το θέμα έχω και 'γω πολλές αντιρρήσεις (καλύτερα, δεν συμφωνώ σε τίποτα).

Δεν δέχομαι ότι πρέπει να τον λυπόμαστε. Εκείνος μπορεί να μας λυπάτε αλλά όχι εμείς εκείνον.

gay super hero said...

Εγώ άμα ήμουνα στη θέση του και στην ηλικία του πάντως θα άφηνα το μόσχευμα για κάποιον άλλο, κάποιον νεότερο. Να μου πείς αυτό θα το έκανε ένας πραγματικός ποιμένας, όχι ο Χριστόδουλος. Χώρια που είναι και βλαξ γιατί αυτό θα του εξασφάλιζε την υστεροφημία του και θα βούλωνε για πάντα τους επικριτές του. Ενώ τώρα; Το πολύ-πολύ να ζήσει κάποιους μήνες παραπάνω.