Ειμαστε ενα τιποτα...Γιατι το λεω?Γεννιομαστε,ζουμε,πεθαινουμε.Και καλα να πεθανουμε 75-80 χρονων,αλλα δυστηχως σημερα διαφοροι λογοι θεριζουν ζωες-νεες-πολλες φορες... Θα σας πω μια αληθινη ιστορια με λυπημενο τελος. Ο ΧΡΗΣΤΟΣ(Εις μνημην του): Θα πρεπει να πηγαινουν καπου 8 χρονια.Οπως καθε Μεγαλη εβδομαδα ετσι και εκεινη τη χρονια πηγαινα στις απογευματινες λειτουργειες της Μεγαλης εβδομαδας.Εκει γνωρισα ενα παλληκαρακι γυρω στα 24-25 τοτε το οποιο επασχε απο νοητικη στερηση.Ηταν ο τΧρηστος.Τον Χρηστο λοιπον,ποτε δεν τον ειδα διαφορετικα απο οτι εναν υγιη ανθρωπο.Τον θεωρουσα φιλαρακι μου.Θυμαμαι σαν τωρα που μου ελεγε μετα το τελος της λειτουργειας:Ελα να π.ουμε μια μπυ.α(Λογω του προβληματος του δεν μιλουσε καλα)που σημαινει:Ελα να πιουμε μια μπυρα.(Πραγματικα του αρεσε η μπυρα).Ομως επειδη ημουν ποιο μικρος τοτε,δεκα-δεκα και μησι το βραδυ επρεπε να ειμαι σπιτι οποτε ευγενικα του ειπα οτι θα την πιουμε καποια αλλη φορα.Το 2000 υπηρετησα την στρατιωτικη μου θητεια και ετσι χαθηκαμε.Εντελως τυχαια,το προηγουμενο Σαββατο συναντησα εναν γνωστο στο δρομο και επειδη λιγο πριν ενα ασθενοφορο ειχε παρει τον πατερα του Χρηστου,η κουβεντα το φερε στον Χρηστο και εμαθα οτι ο Χρηστος ειχε"φυγει"απο κοντα μας γιατι εκτος απο νοητικη στερηση επασχε και απο καρκινο!Ψυχη μου,μακαρι να το ξερα τοτε και να πιναμε εκεινη την μπυρα που τοσο ηθελες να πιουμε!Μακαρι να το ηξερα και να μην σου ελεγα οχι.Να μην σου χαλαγα το χατηρι...Ο Χρηστος ηταν πανω-κατω 34 ετων.... Καλο ταξιδι Χρηστο και ο Θεος να αναπαυσει την ψυχουλα σου...Το τραγικο στην ιστορια ειναι οτι ο πατερας του(που μαλλον κι αυτος δε ζει πια)ειχε χασει και το αλλο του παιδι και η γυναικα του επασχε απο ανιατη ασθενεια,με αποτελεσμα ο ανθρωπος να μην αντεξει και να παθει καποια στιγμη,ανακοπη καρδιας.../Τον περασμενο Ιουνιο αλλη μια νεα ζωη εφυγε χτυπημενη απο μια αλλη μορφη καρκινου:την λευχαιμια.Ηταν ο γιος του πρωην αντιδημαρχου και πρωην δημοτικου συμβουλου Καλλιθεας κυριου Π.Γαλανοπουλου,Θοδωρης που εχασε την μαχη για την ζωη μολις στα 18 του χρονια.Οπως εμαθα,την μερα της κηδειας του στο νεκροταφειο αυτο που εγινε περιγραφετε-και παλι οχι επαρκως-με μια λεξη:Θρηνος...ΥΣΤ:Τα παραπανω γεγονοτα ειναι αληθινα και απο σεβασμο στα εκλιποντα προσωπα,απαγορευω την οποιαδηποτε αναδημοσιευση τους,μερικη η ολικη. Για αυτο το λογο λεω οτι δεν ειμαστε τιποτα.Σημερα ειμαστε καλα και αυριο δεν ξερουμε αν θα ξυπνησουμε...Δεν ειναι ζωη αυτη Θεε μου!Ειναι κριμα να "φευγουν"νεοι ανθρωποι χτυπημενοι απο τον καρκινο και την λευχαιμια.Ειναι κριμα...ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2:Το σημερινο ποστ του μπλογκ ειναι αφιερωμενο στην μνημη των δυο αδικοχαμενων παιδιων.Του Χρηστου και του Θοδωρη....
